ทีวีดิจิตอล เหมือนตู้ปันสุข..เหมือนตู้ละลายทรัพย์(2)

เจ้าพ่อเจ้าแม่เงินถุงเงินถัง…และเงินกู้ทั้งหลายแหล่ที่สมัครใจแห่บินเข้ากองไฟ ซึ่งกสทช.ก่อรอไว้ให้ ต่างพร้อมใจกันแจ้งเกิดทีวีดิจิตอลออกมาโดยพร้อมเพรียงกันรวดเดียว 24 ช่อง ภายในระยะเวลาชั่วพริบตาเดียว….แค่ 4 เดือน

ทีวีดิจิตอลที่ถูกบังคับแจ้งเกิดแบบสายฟ้าแล่บด้วยเวลาเพียง 4 เดือน ย่อมไม่ต่างอะไรกับทารกที่ถูกบังคับทำคลอดก่อนกำหนด ซึ่งจะหาความสมบูรณ์แข็งแรงได้ลำบากยากเข็ญ แถมยังเสี่ยงที่จะมีอวัยวะไม่ครบถ้วนบริบูรณ์ ซ้ำร้ายยังมีโอกาสสูงยิ่งที่จะตายก่อนเวลาอันควร….

การทำสถานีโทรทัศน์ ไม่ว่าจะระบบดิจิตอลภาคพื้นดิน หรือระบบเคเบิล..ระบบดาวเทียม หรือแม้กระทั่งบนโลกออนไลน์ มีภาระงานมากมายก่ายกองตั้งแต่การจัดเตรียมสถานที่ตั้งสถานี…การจัดซื้อจัดหาวัสดุอุปกรณ์เพื่อผลิตรายการ เพื่อออกอากาศรายการ…การออกแบบ-ก่อสร้างสตูดิโอ…การสร้างสรรค์รายการ…การผลิตรายการ…การเตรียมบุคลากรทั้งด้านการผลิตรายการ-การออกอากาศรายการ-การบริหาร-การตลาด และอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งเป็นมิติมหัศจรรย์อย่างยิ่งที่จะเนรมิตรบันดาลให้บังเกิดขึ้นได้ด้วยความเรียบร้อยด้วยระยะเวลาเพียง 4 เดือน….ยกเว้นการทำแบบ”ขอไปที” ที่ต้องยอมเสี่ยงแลกกับผลลัพธ์ความไม่ยั่งยืน

ลำพังแค่การเตรียมการจัดตั้งสถานีและจัดซื้อจัดหาอุปกรณ์ ซึ่งต้องมีการกำหนดสเป็ค และต้องสั่งนำเข้าจากต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ ก็ปาเข้าไปแรมเดือน…กว่าจะติดตั้งอุปกรณ์…กว่าจะอบรมบุคลากรให้พร้อมใช้งานอุปกรณ์…กว่าจะทดสอบระบบจนมั่นใจ ก็ต้องกินเวลาอีกเป็นหลายเดือน

ย้อนเวลากลับไปดูเมื่อครั้งแจ้งเกิดทีวีเสรี “ไอทีวี” …สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ซึ่งเป็นเจ้าของสัมปทาน ยังให้โอกาสบริษัท สยามอินโฟเทนเมนท์ จำกัด ในฐานะผู้รับสัมปทาน ในการเตรียมการจัดตั้งสถานี และจัดเตรียมทุกสิ่งอย่างให้พร้อมสำหรับการออกอากาศ เป็นระยะเวลายาวนานถึง 12 เดือน หรือ 1 ปี

บริษัท สยามอินโฟเทนเมนท์ จำกัด ลงนามสัญญาสัมปทานทีวีเสรีระยะ 30 ปี มูลค่า 25,200 ล้านบาท กับสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 3 ก.ค.2538 แต่กว่าจะแพร่ภาพออกอากาศอย่างเป็นทางการได้ต้องรอถึงวันที่ 1 ก.ค.2539 ไม่ใช่แค่ 4 เดือนอย่างที่แจ้งเกิดทีวีดิจิตอล

ขนาดไอทีวี ใช้เวลาเตรียมการนานเป็นปียังต้องม้วนเสื่อ แล้วทีวีดิจิตอลที่มีเวลาเตรียมการแค่ 4 เดือน จะไม่วินาศสันตะโรได้ยังไงกัน?

ศักดิ์ชัย พฤฒิภัค29 พ.ย. 2563